آینده بازار قطعات کامیون‌های برقی و هیبریدی

صنعت حمل‌ونقل سنگین مانند سایر صنایع در سال‌های اخیر شاهد تحولاتی بوده است. فشارهای بین‌المللی برای کاهش آلاینده‌ها و وابستگی به سوخت‌های فسیلی، خودروسازان را به سمت طراحی و تولید انبوه کامیون‌های پاک سوق داده است. کشورهای اروپایی، آمریکا و چین با قوانین سختگیرانه و تعیین جدول زمانی برای توقف تولید کامیون‌های دیزلی، بستر این تغییر را فراهم کرده‌اند. بر اساس برنامه‌های مصوب، طی چنددهه آینده سهم عمده‌ای از ناوگان حمل‌ونقل سنگین در این کشورها به کامیون‌های برقی و هیبریدی اختصاص خواهد یافت. 

  

ورود فناوری‌های نوین به بازار ایران همواره تابعی از الزامات قانونی، صرفه اقتصادی و زیرساخت‌های موجود بوده است. در خصوص کامیون‌های برقی نیز شرایط مشابهی حاکم است. از یک طرف، آلودگی هوای کلان‌شهرها و فشار افکار عمومی، مسئولان را به سمت واردات یا تولید داخلی این خودروها سوق می‌دهد. از سوی دیگر، نوسانات قیمت سوخت و هزینه‌های بالای نگهداری کامیون‌های فرسوده، می‌توانند در میان‌مدت بهره‌برداری از کامیون‌های برقی را توجیه‌پذیر کنند.

بنابراین، موانعی همچون نبود شبکه گسترده ایستگاه‌های شارژ، هزینه بالای واردات فناوری و نیاز به سرمایه‌گذاری برای بومی‌سازی قطعات، سرعت این حرکت را کاهش می‌دهد. به‌نظر می‌رسد در گام نخست، شاهد ورود تدریجی کامیون‌های هیبریدی برای مصارف درون‌شهری و سپس توسعه ناوگان تمام‌برقی باشیم.

  

تغییر رویکرد طراحی از موتورهای احتراق داخلی به الکتریکی به حذف قطعات متعددی منجر می‌شود. در کامیون‌های برقی، پیچیدگی‌های مکانیکی خودروهای دیزلی جای خود را به سادگی و قابلیت اطمینان بالاتر می‌دهند.

از مهم‌ترین قطعاتی که در این خودروها حذف می‌شوند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

حذف این موارد باعث می‌شوند، نگهداری خودرو ساده‌تر شود و هزینه‌های تعمیرات مرتبط با این بخش‌ها کاهش یابد.

  

در جدول زیر به تفاوت‌های بین کامیون دیزلی با کامیون برقی اشاره شده است.